Skóra na powiekach to najcieńsza powłoka całego ludzkiego ciała, mierzy ona zaledwie od 0,2 do 0,5 milimetra grubości. Fizjologiczny spadek produkcji włókien kolagenowych połączony ze znikomą obecnością tkanki podskórnej i gruczołów łojowych powoduje jej szybkie wiotczenie. Grawitacja nieubłaganie ciągnie te delikatne struktury w dół, prowadząc tym samym do osłabienia przegrody oczodołowej i nieodwracalnych zmian w architekturze twarzy.
Szczegółowo o plastyce powiek opowiada dr Włodzimierz Rosiński, specjalista chirurgii ogólnej.
Na czym polega zabieg plastyki powiek, czyli blefaroplastyka?
Medyczna terminologia określa chirurgiczną ingerencję w rejonie powiek mianem blefaroplastyki. Procedura bazuje na precyzyjnej resekcji nadmiarowych tkanek otaczających gałkę oczną. Pod nóż trafia nie tylko zwiotczała warstwa nabłonka. Zależnie od warunków anatomicznych pacjenta, redukcji podlega również przerośnięty mięsień okrężny oka oraz obnażone przepukliny tłuszczowe.
Cięcia dzieli się na dwie główne kategorie anatomiczne. Blefaroplastyka powiek górnych eliminuje ciężki, nakładający się na rzęsy fałd skórny (medycznie zwany dermatochalasis). Cięcia przeprowadzane na powiekach dolnych redukują uwypuklenia tkanki tłuszczowej, które wymknęły się przez osłabioną przegrodę oczodołową, tworząc popularne "worki". Interwencję na tkankach przeprowadza się przy użyciu skalpela, fal radiowych (radiofrekwencja) lub lasera frakcyjnego CO2, który natychmiastowo zamyka naczynia krwionośne, zmniejszając śródoperacyjne krwawienie.
Często trafiają do mnie pacjenci mylący zwiotczenie skóry z ptozą, czyli opadaniem powieki. To ogromny błąd diagnostyczny. Ptoza to mechaniczna niewydolność mięśnia dźwigacza powieki górnej. Wycięcie nadmiaru skóry w takim przypadku nie podniesie brzegu rzęskowego. Wykonując zabieg, muszę w pierwszej kolejności skrócić uszkodzone rozcięgno mięśnia, a dopiero potem zredukować zewnętrzny fałd skórny.
Kto jest rzeczywistym kandydatem do korekty chirurgicznej powiek?
Kwalifikacja do skalpela opiera się na twardych parametrach zdrowotnych lub estetycznych. Nie pracuję z każdym pacjentem, dlatego przed potencjalną operacją przeprowadzam rozmowę. Funkcjonalne wskazania do cięcia pojawiają się, gdy nawisająca skóra tworzy fizyczną barierę ograniczającą pole widzenia. Często potwierdza to badanie perymetryczne zlecane przez okulistę.
Zastanawiasz się, czy jest to zabieg dla Ciebie?
Przeanalizuj swój wieczorny stan napięcia mięśniowego. Zwróć uwagę, czy czytając tekst, nie marszczysz bezwiednie czoła. Opadający fałd skórny wymusza ciągłą pracę mięśnia czołowego, który próbuje mechanicznie unieść powiekę, ułatwiając widzenie. Prowadzi to do przewlekłych napięciowych bólów głowy w okolicy skroniowej i potylicznej.
Przed wejściem na salę operacyjną weryfikuję absolutne przeciwwskazania. Krzepnięcie krwi, badane poprzez parametry układu koagulacji (APTT, INR), musi mieścić się w ścisłej normie laboratoryjnej. Zgoda na operację zostaje cofnięta w przypadku diagnozy aktywnej fazy oftalmopatii w chorobie Gravesa-Basedowa, ciężkiej postaci zespołu suchego oka oraz niewyrównanej jaskry, gdzie wahania ciśnienia śródgałkowego grożą uszkodzeniem nerwu wzrokowego.
Jak przebiega procedura usunięcia nadmiaru skóry krok po kroku?
Każdy ruch ostrza na sali zabiegowej wymaga aptekarskiej precyzji. Opowiem, jak ten proces wygląda z perspektywy moich rąk i narzędzi operacyjnych.
Kwalifikacja medyczna i mapowanie cięć
Procedura startuje od naniesienia precyzyjnego rysunku przedoperacyjnego. Wykonuję go wyłącznie wtedy, gdy pacjent znajduje się w pozycji siedzącej. Ciało w położeniu horyzontalnym zmienia wektory sił grawitacji, więc może ukrywać faktyczny stopień zwiotczenia. Błędnie poprowadzone linie niosą niebezpieczeństwo usunięcia zbyt rozległego płata tkanki. Główne wektory cięcia dla powiek górnych ukrywam starannie w naturalnej bruździe tarczkowej.
Znieczulenie i resekcja tkanek
Zabieg bazuje na zablokowaniu przewodnictwa nerwowego za pomocą znieczulenia miejscowego. Podskórnie wprowadzam roztwór lidokainy wzmocniony adrenaliną. Substancja ta silnie obkurcza łożysko naczyniowe i hamuje wyciek krwi. Następuje fizyczne wypreparowanie fałdu skórnego. Odkryte pnie naczyniowe poddaję punktowej elektrokoagulacji, która termicznie zasklepia przerwane naczynia.
Szycie rany
Na sam koniec nakładam nierozpuszczalne - zazwyczaj nylonowe. Stosuję technikę szwu śródskórnego ciągłego, co minimalizuje zjawisko drabinki na skórze po wygojeniu. Prawidłowo zabezpieczona rana staje się z czasem niewidoczną blizną, schowaną w załamaniu ruchomej części powieki.
Ile trwa rekonwalescencja i czego musisz unikać po operacji?
Pełna przebudowa tkanki łącznej w miejscu blizny zajmuje biologicznemu zegarowi około pół roku. Zewnętrzne, ostre objawy znikają znacznie szybciej. Zasinienie oraz twardy obrzęk
limfatyczny osiągają punkt szczytowy między 48. a 72. godziną po szyciu. Nitki chirurgiczne zdejmuję w piątej lub siódmej dobie pourazowej.
Nie będę ukrywał. Minimalizacja powikłań wymaga odrzuceń starych nawyków. Podporządkuj się twardym medycznym restrykcjom:
- Śpij z głową podniesioną na dwóch poduszkach przez pierwsze trzy noce. Grawitacja ułatwi odpływ chłonki z rejonu oczodołu.
- Zablokuj całkowicie dźwiganie przedmiotów o wadze powyżej 3 kilogramów i zrezygnuj z gwałtownych skłonów w dół przez 14 dni po cięciu.
- Unikaj środowisk o wysokiej temperaturze. Sauna, gorąca kąpiel czy strefy termalne rozszerzają naczynia, ryzykując masywnym wylewem podskórnym.
- Maskuj blizny przed słońcem, zakładając okulary wyposażone w medyczny filtr UV400, chroniąc młodą tkankę przed trwałymi przebarwieniami.
- Odłóż kosmetyki do makijażu oka. Kontakt pigmentu z niezasklepioną szczeliną rany grozi wytatuowaniem skóry na stałe.
- Nagminnie obserwuję pacjentów przykładających do opuchniętych powiek zmrożone w zamrażarce żelowe okłady. To prosta droga do martwicy naskórka. Temperatura ujemna powoduje drastyczny skurcz włośniczek. Schładzaj rany wyłącznie jałowymi kompresami, które leżały w lodówce w temperaturze około 4 stopni Celsjusza.
dr Włodzimierz Rosiński
Ukończył Akademie Medyczną w Poznaniu, wydział lekarski 1992. W trakcie studiów odbywał praktyki zagraniczne, m. in. w Wielkiej Brytanii (1990) i Francji (1991) w klinice chirurgicznej oraz we Francji w Klinice Przeszczepu Szpiku.
Posiada specjalizację z chirurgii ogólnej.
Odbył szkolenia z implantacji piersi u Prof. Marcosa Sforzy oraz Dr. Frederico de Mayo.
Stosuje laserowe metody operacyjne takie jak blepharoplastyka powiek oraz techniki z wykorzystaniem lipofillingu oraz przeszczepu komórek macierzystych.
Jest autorem wielu doniesień zjazdowych, a swoją wiedzę na bieżąco pogłębia uczestnicząc w licznych kursach, szkoleniach i kongresach zagranicznych.
Jest międzynarodowym trenerem metod Aptos
Kilkukrotnie prezentował swoje osiągnięcia na kongresach IMCAS w Paryżu oraz Monte Carlo
Chętnie dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem prowadząc swoje autorskie kursy.
Jest członkiem ISHR – Międzynarodowe Stowarzyszenie Chirurgów Odtwórczych Włosów
Więcej o zabiegach na stronie Aestetic Clinic
Komentarz eksperta
dr Włodzimierz Rosiński